MAGDALENA POPIEL— prof. dr hab. w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Zajmuje się literaturą i kulturą XIX i XX wieku, teorią i historią powieści oraz włoską krytyką literacką. Autorka książek: Historia i metafora (1989), Oblicza wzniosłości. Estetyka powieści młodopolskiej (1999), Wyspiański. Mitologia nowoczesnego artysty (2007, wyd.2 poszerzone 2009), autorka rozdziałów w dwóch tomach Kulturowej teorii literatury (2006, 2012) pod red. R.Nycza. Była redaktorem naukowym serii „Biblioteka Narodowa” (Ossolineum), sekretarzem redakcji serii „Biblioteka Polska” (Universitas), obecnie członek redakcji „Przestrzeni Teorii”. Koordynatorka części projektu multimedialnego słownika Sensualność w kulturze polskiej, opracowała dwa tomy BN Ziemia obiecana W.S.Reymonta i  Żywe kamienie W.Berenta); publikowała w „Tekstach Drugich”, „Pamiętniku Literackim”, „Ruchu Literackim”.

JOLANTA TAMBOR— profesor Uniwersytetu Śląskiego, doktor habilitowana nauk humanistycznych, dyrektor Szkoły Języka i Kultury Polskiej UŚ. Doktorat obroniła w 1988 roku na podstawie rozprawy o języku polskiej prozy fantastyczno-naukowej, habilitację uzyskała w 2006 roku na podstawie dysertacji poświęconej etnolektowi śląskiemu oraz świadomości językowej i etnicznej jego użytkowników. Na Uniwersytecie Śląskim pracuje od 1982 roku, najpierw w Zakładzie Historii Języka Polskiego, a obecnie w Zakładzie Socjolingwistyki i Społecznych Praktyk Komunikowania.
Od 2008 roku pełni funkcję Pełnomocnika Dziekana Wydziału Filologicznego ds. Studentów Zagranicznych, a od 2010 roku jest Pełnomocnikiem Rektora UŚ ds. studentów zagranicznych. Jej zainteresowania naukowe i badawcze koncentrują się wokół następujących zagadnień: fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego, język artystyczny (szczególnie prozy science fiction), sytuacja językowa na Śląsku, nauczanie języka polskiego obcokrajowców.W latach 1998–2002 była kierownikiem Podyplomowych Studiów Nauczania Kultury Polskiej i Języka Polskiego jako Obcego. Jest członkinią Komisji Kultury Języka Polskiego PAN, Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Komitetu Językoznawczego PAN, Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego, Komisji Socjolingwistyki Międzynarodowego Komitetu Slawistów, Stowarzyszenia Polskich i Zagranicznych Nauczycieli Kultury Polskiej i Języka Polskiego jako Obcego „Bristol” (w latach 2000–2004 była członkiem Zarządu, w latach 2008-2012 przewodniczącą Rady Nadzorczej), od 2012 jest wiceprezesem Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów Polonistycznych. Od 1998 roku jest członkinią ministerialnych komisji rekrutacyjnych osób pochodzenia polskiego na studia w Polsce (Białoruś, Czechy, Gruzja, Uzbekistan, Węgry, Słowacja, Kazachstan, Mołdawia, Rosja, Ukraina).
W latach 2003–2004 była profesorem wizytującym na University of Toronto, w 2009 na University of Alberta w Edmonton. Prowadziła wykłady gościnne na uniwersytetach na Białorusi, w Czechach, Chinach, Japonii, Korei Południowej, Kanadzie, Macedonii, na Litwie, Łotwie, w Niemczech, we Włoszech i na Węgrzech. Jest autorką książek: Język polskiej prozy fantastyczno-naukowej (Katowice 1991), Mowa Górnoślązaków oraz ich świadomość językowa i etniczna (Katowice 2006, 2008), Oberschlesien – Sprache und Identität (Hildesheim 2011), kilkakrotnie wznawianego podręcznika Fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego (wspólnie z Danutą Ostaszewską, Warszawa 2000 i wyd. następne) oraz autorką zbioru zadań do tegoż podręcznika Fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego. Ćwiczenia (Warszawa 2007), redaktorką (lub współredaktorką) wielu książek, w tym dotyczących nauczania języka polskiego jako obcego. Wspólnie z Anną Majkiewicz napisała podręcznik Śpiewająco po polsku (Katowice 2004, 2006) – zbiór ćwiczeń z wykorzystaniem piosenek polskich wykonawców w nauce języka polskiego jako obcego. Wraz z prof. dr hab. Danutą Rytel-Kuc (Rytel-Schwarz) zorganizowała dwie konferencje polsko-niemiecko-czeskie poświęcone certyfikacji języka polskiego jako obcego oraz zredagowała publikacje pokonferencyjne (wyd. Gnome – Katowice 2006 oraz PeterLang – Frankfurt am Main 2008). Jest współredaktorką serii „Biblioteka Interpretacji” oraz „Czytaj po polsku”.

TOMASZ CHACHULSKI—profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Instytutu Badań Literackich PAN, dr hab. nauk humanistycznych – historyk literatury; zajmuje się literaturą polskiego oświecenia, wątkami oświeceniowymi w literaturze współczesnej oraz edytorstwem naukowym, a także dydaktyką literatury polskiej. Ważniejsze prace: Opóźnione pokolenie. Studia o recepcji „głębokiej” Jana Kochanowskiego w poezji polskiej XVIII w. (2006), Antyk oświeconych. Studia i rozprawy o miejscu starożytności w kulturze polskiej XVIII wieku (praca zbiorowa pod red. – 2012), edycje krytyczne pism Franciszka Karpińskiego, Konstancji Benisławskiej, studia m.in. o A. Naruszewiczu, I. Krasickim, F. D. Kniaźninie, S. Konarskim, C. Norwidzie, J. Stempowskim. Redaktor „Biblioteka Pisarzy Polskiego Oświecenia”, członek redakcji „Biblioteka Pisarzy Staropolskich” i rady naukowej „Biblioteki Narodowej”. Prowadzi Olimpiadę Literatury i Języka Polskiego.

ANDRZEJ HEJMEJ—prof. dr hab., zatrudniony w Katedrze Teorii Literatury Wydziału Polonistyki UJ.  Członek m.in. Komitetu Nauk o Literaturze PAN i Polskiego Stowarzyszenia Komparatystyki Literackiej. Przewodniczący Komitetu Redakcyjnego serii „Projekty Komparatystyki”. Autor książek Muzyczność dzieła literackiego (Wrocław 2001, wyd. II: Wrocław 2002, wyd. III: Toruń 2012), Muzyka w literaturze. Perspektywy komparatystyki interdyscyplinarnej (Kraków 2008, wyd. II: Kraków 2012; wyd. ang.: Music in Literature. Perspectives of Interdisciplinary Comparative Literature, 2014), Komparatystyka. Studia literackie – studia kulturowe (Kraków 2013); redaktor tomu Muzyka w literaturze. Antologia polskich studiów powojennych (Kraków 2002), współredaktor m.in. tomów Intersemiotyczność. Literatura wobec innych sztuk (i odwrotnie). Studia (Kraków 2004), Dysonanse. Twórczość Stefana Kisielewskiego (1911–1991) (Kraków 2011), Transpozycje. Muzyka w nowoczesnej literaturze europejskiej (Kraków 2016), Pasaże Witolda Hulewicza (Kraków 2017). Publikował m.in. w „Tekstach Drugich”, „Pamiętniku Literackim”, „Przestrzeniach Teorii”, „Wielogłosie”.

MAŁGORZATA GĘBKA-WOLAK—doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa polskiego, adiunkt w Instytucie Języka Polskiego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, kierownik Studium Podyplomowego Nauczania Języka Polskiego jako Obcego. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół współczesnego języka polskiego, w szczególności zagadnień morfologicznych i składniowych. Prace badawcze poświęcone innej problematyce dotyczą teoretycznych i praktycznych zagadnień językoznawstwa normatywnego, stylistyki, języka tekstów prawnych oraz glottodydaktyki. Opublikowała dwie monografie autorskie, jedną poświęconą problematyce szyku w grupie nominalnej (Związki linearne między składnikami grupy nominalnej we współczesnym języku polskim, Toruń 2000), drugą dotyczącą właściwości składniowych frazy bezokolicznikowej (Pozycje składniowe frazy bezokolicznikowej we współczesnym zdaniu polskim, Toruń 2011). Jest autorką ponad 70 artykułów naukowych, redaktorem pracy zbiorowej z zakresu glottodydaktyki i współredaktorem trzech prac zbiorowych z zakresu gramatyki i leksykologii. Ma bogate doświadczenie dydaktyczne. Prowadzi wykłady i konwersatoria na wielu kierunkach i typach studiów wyższych, m.in. z gramatyki, stylistyki, kultury języka, etyki i estetyki wypowiedzi, juryslingwistyki oraz metodyki nauczania języka polskiego jako obcego. Od 2000 roku zajmuje się nauczaniem cudzoziemców, m.in. współpracując ze Studium Kultury i Języka Polskiego dla Obcokrajowców UMK, z Oddziałem Toruńskim Fundacji „Polska Akcja Humanitarna” i z Kujawsko-Pomorskim Oddziałem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. W latach 2001-2003 była lektorem języka polskiego w Institut National des Langues et Civilisations Orientales w Paryżu (INALCO). W latach 2006-2009 kierowała Studium Kultury i Języka Polskiego dla Obcokrajowców UMK. Równolegle z pracą naukową i dydaktyczną prowadzi działalność popularyzującą wiedzę o języku polskim oraz pełni funkcję biegłego sądowego w dziedzinie językoznawstwa. strona  WEB: http://www.ijp.umk.pl/pracownicy/p_gebka.html

MAŁGORZATA MIKOŁAJCZAK—prof. dr hab., kierownik Zakładu Teorii Literatury i Krytyki Literackiej oraz Pracowni Badań nad Literaturą Regionalną w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego, członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN, członek kolegium redakcyjnego i redaktor naukowy serii „Nowy regionalizm w badaniach literackich”, przewodnicząca rady redakcyjnej serii „Historia Literatury Pogranicza”, w latach 2012 – 2017 kierowała projektem „Regionalizm w badaniach literackich – tradycja i nowe orientacje”. Autorka książek „Podjąć przerwany dialog” (O poezji Urszuli Kozioł) (2000), „W cieniu heksametru”. Interpretacje wierszy Zbigniewa Herberta (2004), „Pomiędzy końcem i apokalipsą. O wyobraźni poetyckiej Zbigniewa Herberta (2007, 2013), Zbliżenia. Studia i szkice poświęcone literaturze lubuskiej (2011), „Światy z marzenia”. Echa romantyczne w poezji Zbigniewa Herberta (2013). Współredagowała m.in.: Nowy regionalizm w badaniach literackich – badawczy rekonesans i zarys perspektyw (2012), Geografia wyobrażona regionu. Literackie figury przestrzeni (2014), Regionalizm literacki w Polsce – zarys historyczny i wybór źródeł (2016). Zajmuje się teorią literatury i literaturą XX i XXI wieku, specjalizuje się w poezji Zbigniewa Herberta i regionalizmie w badaniach literackich.

TOMASZ BILCZEWSKI — profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, dr hab. nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, w latach 2008-2010 wicedyrektor, a od roku 2010 dyrektor Centrum Studiów Humanistycznych. Adiunkt w Katedrze Międzynarodowych Studiów Polonistycznych na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zob. biogram na stronie uczelni.